Lezen voor de switchgeneratie
Stoppen wanneer je wil.
Een meisje met gebruiksaanwijzing
Het verhaal is, zeker voor jongeren, heel herkenbaar. Bianca, de hoofdrolspeelster, wordt door haar moeder niet goed begrepen. Wanneer het haar allemaal even teveel wordt, verstopt ze zich achter het kippenhok van de buren. Daar maakt ze tekeningen en kan ze rustig toeven.
Lezen als gamen
De structuur van het boek deed me nog het meest denken aan mijn Nintendo Switch en hoe die het gamen heeft verandert. Voorheen was gamen iets van langere duur. Je kon de game pas uitschakelen na een opslagpunt of einde van een level. Sinds de switch kan je je game op elk willekeurig moment verlaten en het systeem onthoudt waar je was. De games zijn daar ook op gemaakt. Naar mijn mening heeft Bart Moeyaert de juiste keuze gemaakt om deze gedachtengang naar zijn boek te vertalen. De auteur heeft hele korte, krachtige hoofdstukken geschreven. Dit laat toe om op elke moment van de dag even snel in het boek te lezen en één van die hoofdstukken af te sluiten. Het volgende hoofdstuk start waar vanop een nieuw punt. Geen probleem dus wanneer je even niet meer weet waar het vorige hoofstuk over ging.
Dit pas perfect binnen de huidige jongerencultuur. En ook binnen de mijne, merkte ik. Bijna alle boeken vandaag lees ik digitaal op een tablet. Lekker alles bij de hand, en volledig gesynced over al je toestellen. Ook je telefoon dus. En daar was dit boek volledig mee mee. Even staan te wachten? Snel een hoofdstuk lezen. Beetje saai moment? Snel wat verder lezen. Ideaal!
Een dag in het even van
Het verhaal zelf sprak me als volwassene iets minder aan, maar dat neem niet weg dat het goed geschreven is. Het is zeer vlot en duidelijk geschreven.
Het woord Sorry schrijven is niet moeilijk. Het woord er mooier laten uitzien dan gewoon maar een woord, dat is lastiger.
0 Reacties